رشیدالدین میبدی : ۹۳- سورة الضحى- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره یازده آیتست، چهل کلمه، صد و نود و دو حرف، جمله به مکه فرو آمد و سوم سوره است که از آسمان فرو آمد. اوّل سوره اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ فرو آمد، پس سوره «ن وَ الْقَلَمِ»، پس سوره و الضحى. و درین سورة هیچ ناسخ و منسوخ نیست. شمس مغربی : غزلیات
شماره ۴۹ - آنکس که دیده در طلب او مسافر است
آنکس که دیده در طلب او مسافر است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۲ - تا می نمی خورم غمِ دل می خورد مرا
تا می نمی خورم غمِ دل می خورد مرا ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۴۸ - در بیان فناء فی الله والتسلیم الی الله
این فنای بنده در مولا بود اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۰۴ - تا کی از عکس تو آیینه گلستان گردد
تا کی از عکس تو آیینه گلستان گردد حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۲۰ - این منم ره یافته در مجلس سلطان خویش
این منم ره یافته در مجلس سلطان خویش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۵۲ - با لباس عنبرین امروز جولان کرده ای
با لباس عنبرین امروز جولان کرده ای هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۵ - تو ای وحشی غزال و هر قدم از من رمیدنها
تو ای وحشی غزال و هر قدم از من رمیدنها کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا
نیک درخط شده ام از قلمت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - پرده از کار تو بی باکی صهبا برداشت
پرده از کار تو بی باکی صهبا برداشت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۳۸ - بسکه زخم کشتهٔ نازش تلاطم میکند
بسکه زخم کشتهٔ نازش تلاطم میکند ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶۸ - به یادگار در دفتر یکی از دوستان نوشته شد
چه یادگار نوبسم من اندرین دفتر خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۲۳۹ - مرا یاد آن روی دیوانه کرد
مرا یاد آن روی دیوانه کرد قاآنی شیرازی : مسمطات
شمارهٔ ۳ - وله ایضاً
جهان فرتوت باز جوانی از سرگرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۲۴ - چگونه باده عرفان جماعتی نوشند
چگونه باده عرفان جماعتی نوشند اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۱ - دل و درد تو که صبر است و قرار است مرا
دل و درد تو که صبر است و قرار است مرا ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۲۹ - خسرو چو به خرمی قدح بر دارد
خسرو چو به خرمی قدح بر دارد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۳ - وقف کردم هستی خود بر شراب
وقف کردم هستی خود بر شراب باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۲۶ - از روی تو شاد شد دل غمگینم
از روی تو شاد شد دل غمگینم نجمالدین رازی : باب چهارم
فصل چهارم
قال الله تعالی: «فاما من طغی و آثر الحیوه الدنیا فان الجحیم هی الماوی».
النوبة الثانیة
این سوره یازده آیتست، چهل کلمه، صد و نود و دو حرف، جمله به مکه فرو آمد و سوم سوره است که از آسمان فرو آمد. اوّل سوره اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ فرو آمد، پس سوره «ن وَ الْقَلَمِ»، پس سوره و الضحى. و درین سورة هیچ ناسخ و منسوخ نیست. شمس مغربی : غزلیات
شماره ۴۹ - آنکس که دیده در طلب او مسافر است
آنکس که دیده در طلب او مسافر است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۲ - تا می نمی خورم غمِ دل می خورد مرا
تا می نمی خورم غمِ دل می خورد مرا ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۴۸ - در بیان فناء فی الله والتسلیم الی الله
این فنای بنده در مولا بود اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۰۴ - تا کی از عکس تو آیینه گلستان گردد
تا کی از عکس تو آیینه گلستان گردد حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۲۰ - این منم ره یافته در مجلس سلطان خویش
این منم ره یافته در مجلس سلطان خویش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۵۲ - با لباس عنبرین امروز جولان کرده ای
با لباس عنبرین امروز جولان کرده ای هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۵ - تو ای وحشی غزال و هر قدم از من رمیدنها
تو ای وحشی غزال و هر قدم از من رمیدنها کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا
نیک درخط شده ام از قلمت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - پرده از کار تو بی باکی صهبا برداشت
پرده از کار تو بی باکی صهبا برداشت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۳۸ - بسکه زخم کشتهٔ نازش تلاطم میکند
بسکه زخم کشتهٔ نازش تلاطم میکند ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶۸ - به یادگار در دفتر یکی از دوستان نوشته شد
چه یادگار نوبسم من اندرین دفتر خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۲۳۹ - مرا یاد آن روی دیوانه کرد
مرا یاد آن روی دیوانه کرد قاآنی شیرازی : مسمطات
شمارهٔ ۳ - وله ایضاً
جهان فرتوت باز جوانی از سرگرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۲۴ - چگونه باده عرفان جماعتی نوشند
چگونه باده عرفان جماعتی نوشند اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۱ - دل و درد تو که صبر است و قرار است مرا
دل و درد تو که صبر است و قرار است مرا ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۲۹ - خسرو چو به خرمی قدح بر دارد
خسرو چو به خرمی قدح بر دارد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۳ - وقف کردم هستی خود بر شراب
وقف کردم هستی خود بر شراب باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۲۶ - از روی تو شاد شد دل غمگینم
از روی تو شاد شد دل غمگینم نجمالدین رازی : باب چهارم
فصل چهارم
قال الله تعالی: «فاما من طغی و آثر الحیوه الدنیا فان الجحیم هی الماوی».
