نظیری نیشابوری : رباعیات
شمارهٔ ۷۷
من خام قمارم و حریفم استاد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۴۰۹
حکم است که کار شب آدینه بسازند قدسی مشهدی : ساقی‌نامه
بخش ۱۰
ز چشم ضعیفان گو افتاده‌تر غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۲۸ - فصل (غیبت به چشم و دست و اشارت)
بدان که غیبت همه نه آن باد که به زبان باشد بلکه به چشم و نیز به دست و به اشارت و به نوشتن هم حرام بود. عایشه رضی الله عنه می گوید، «دست اشارت کردم که زنی کوتاه است». رسول (ص) گفت، «غیبت کردی». و همچنین لنگ رفتن و چشم احول کردن تا حال کسی معلوم شود همه غیبت است، اما اگر نام نبرد و گوید کسی چنین کرد غیبت نباشد، مگر که حاضران بخواهند دانست که را می گوید، آنگاه حرام باشد که مقصود تفهیم بود و به هرچه بود. عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۹
عزیزا هر دو عالم سایهٔ توست خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۴
واقف از جام می لعل تو مدهوشانند سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۳ - در مدح بهرامشاه
قصهٔ یوسف مصری همه در چاه کنید فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۶۳
تا هست نشانی از نشانم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۴۰
مد بقا کجا به مه و سال می‌کشد امیرخسرو دهلوی : مطلع‌الانوار
بخش ۱۲ - بهار و خزان طبیعت و شباهت طبیعت آدمی به آن
باغ در ایام بهاران خوش است صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۹۸۱
امروز قدر نکته موزون نمانده است صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۶۲
تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان برد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۰۷
لحظه‌یی قصه کنان قصه تبریز کنید صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۵
هوا ابرست، پر کن از شراب ناب کشتی را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۳۰
حیرتیم اما به وحشتها هماغوشیم ما اقبال لاهوری : پیام مشرق
شبنم
گفتند فرود آی ز اوج مه و پرویز بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۴۳
ناتوانی باز چون شمعم چه افسون می‌کند اوحدی مراغه‌ای : جام جم
در باب ظلمه و ظلم
ظلمت ظلم تیره دارد راه سعدی : باب دوم در احسان
سر آغاز
اگر هوشمندی به معنی گرای خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
رهروان ...
تا بهار له شده