امیر معزی : قصاید
شماره ۴۱۱ - زباغ و راغ به آسیب لشکر تِشرین
زباغ و راغ به آسیب لشکر تِشرین حافظ : غزلیات
غزل ۲۲۲ - از سر کوی تو هر کو به ملالت برود
از سر کوی تو هر کو به ملالت برود صفای اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۳۰ - در شکوه از قطع مستمری خود و نکوهش ظلم گوید
از پی تشکیل حل ز عقد خراسان حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۲۳ - هین که هنگام نای و نوش آمد
هین که هنگام نای و نوش آمد خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۱۳۸ - در مرثیهٔ عز الدین بوعمران
جهان را آه آه از دل برآمد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۱۵ - ما ازین خلوت میخانه به جائی نرویم
ما ازین خلوت میخانه به جائی نرویم امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۲۹ - دی دلبر من که سر فرازی میکرد
دی دلبر من که سر فرازی میکرد خاقانی : قطعات
شماره ۱۳۷ - پیشوای علما جامهٔ من
پیشوای علما جامهٔ من واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۹۰ - برای نان کشی تا چند از دونان تفوقها
برای نان کشی تا چند از دونان تفوقها یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴۴ - کرده در آیینه حسن رخ خود شیدایت
کرده در آیینه حسن رخ خود شیدایت مهدی اخوان ثالث : زمستان
سترون
سیاهی از درون کاهدود پشت دریاها ایرج میرزا : قطعه ها
قلب مادر
داد معشوقه به عاشق پیغام امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۴۳ - مرا کاری ست مشکل با دل خویش
مرا کاری ست مشکل با دل خویش اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۸۵ - دمی که همنفسان گرم گفتگو بینم
دمی که همنفسان گرم گفتگو بینم فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۱۴ - الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورم
الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورم شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۳۵ - خلعتی خوش خدا به ما بخشید
خلعتی خوش خدا به ما بخشید کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۵۶ - زلف تو که می برد بآسانی دل
زلف تو که می برد بآسانی دل رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۲۷ - آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم
آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۱۹ - شیخ گفت مردمان گویند کی ایشانرا خوش است و براحتاند اگر آنچ ما میکشیم ایشان ببی
شیخ گفت مردمان گویند کی ایشانرا خوش است و براحتاند اگر آنچ ما میکشیم ایشان ببینندی بهمۀ رنجها در شوند و بگریزندی. ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٣۵۴ - مرد باید بهر کجا باشد
مرد باید بهر کجا باشد
شماره ۴۱۱ - زباغ و راغ به آسیب لشکر تِشرین
زباغ و راغ به آسیب لشکر تِشرین حافظ : غزلیات
غزل ۲۲۲ - از سر کوی تو هر کو به ملالت برود
از سر کوی تو هر کو به ملالت برود صفای اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۳۰ - در شکوه از قطع مستمری خود و نکوهش ظلم گوید
از پی تشکیل حل ز عقد خراسان حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۲۳ - هین که هنگام نای و نوش آمد
هین که هنگام نای و نوش آمد خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۱۳۸ - در مرثیهٔ عز الدین بوعمران
جهان را آه آه از دل برآمد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۱۵ - ما ازین خلوت میخانه به جائی نرویم
ما ازین خلوت میخانه به جائی نرویم امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۲۹ - دی دلبر من که سر فرازی میکرد
دی دلبر من که سر فرازی میکرد خاقانی : قطعات
شماره ۱۳۷ - پیشوای علما جامهٔ من
پیشوای علما جامهٔ من واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۹۰ - برای نان کشی تا چند از دونان تفوقها
برای نان کشی تا چند از دونان تفوقها یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴۴ - کرده در آیینه حسن رخ خود شیدایت
کرده در آیینه حسن رخ خود شیدایت مهدی اخوان ثالث : زمستان
سترون
سیاهی از درون کاهدود پشت دریاها ایرج میرزا : قطعه ها
قلب مادر
داد معشوقه به عاشق پیغام امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۴۳ - مرا کاری ست مشکل با دل خویش
مرا کاری ست مشکل با دل خویش اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۸۵ - دمی که همنفسان گرم گفتگو بینم
دمی که همنفسان گرم گفتگو بینم فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۱۴ - الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورم
الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورم شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۳۵ - خلعتی خوش خدا به ما بخشید
خلعتی خوش خدا به ما بخشید کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۵۶ - زلف تو که می برد بآسانی دل
زلف تو که می برد بآسانی دل رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۲۷ - آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم
آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۱۹ - شیخ گفت مردمان گویند کی ایشانرا خوش است و براحتاند اگر آنچ ما میکشیم ایشان ببی
شیخ گفت مردمان گویند کی ایشانرا خوش است و براحتاند اگر آنچ ما میکشیم ایشان ببینندی بهمۀ رنجها در شوند و بگریزندی. ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٣۵۴ - مرد باید بهر کجا باشد
مرد باید بهر کجا باشد
