فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۶۹ - دامن خمیه سفر از در دوست می‌کنم
دامن خمیه سفر از در دوست می‌کنم
کوهی : غزلیات
شماره ۹۳ - صفا در خانه دل را که یار صاف میآید
صفا در خانه دل را که یار صاف میآید
ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - خواطر و افکار نیکو و ستوده
چون که ضرر وساوس و خواطر ردیه را دانستی و علاج آن را شناختی بدان که مقابل آن، خواطر محموده و افکار حسنه است که شرعا یا عقلا مستحسن باشد و آن بر شش قسم است، زیرا که یا مبدأ فعلی است از افعال حسنه و محرک آدمی است بر آن، یعنی تذکر و قصد یکی از اعمال حسنه و تصمیم بر آن یا مبدأ فعلی و عملی نیست و آن پنج قسم است:
فخرالدین عراقی : آغاز کتاب
سر آغاز - هر که جان دارد و روان دارد
هر که جان دارد و روان دارد
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۷۶ - اسرار ملک بین که بغول افتادست
اسرار ملک بین که بغول افتادست
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۰۲ - جانست و زبانست زبان دشمن جان
جانست و زبانست زبان دشمن جان
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۲۲ - اگر بسینه دل دغدار من باشد
اگر بسینه دل دغدار من باشد
مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۷۶ - سبک بنواز ای مطرب ربایی
سَبُک بِنْواز ای مُطرب رَبایی
نهج البلاغه : خطبه ها
توصیف گمراهان
و من خطبة له عليه‌السلام صفة الضال
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۱۵ - گر چنین سرو ز بالای تو درهم گردد
گر چنین سرو ز بالای تو درهم گردد
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۵۰ - ای ساقی جان برین خوش آواز برو
ای ساقی جان برین خوش آواز برو
مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۰۹ - طارت الکتب الکرام من کرام یا عباد
طارَتِ الکُتبُ الکِرامُ مِن کِرام یا عِباد
محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۳۴ - ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکش
ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکش
مولوی : دفتر چهارم
بخش ۱۳۲ - در خواستن قبطی دعای خیر و هدایت از سبطی و دعا کردن سبطی قبطی را به خیر و مستجاب شدن از اکرم الاکرمین وارحم الراحمین
گفت قِبْطی تو دُعایی کن که من
فروغ فرخزاد : اسیر
از دوست داشتن
امشب از آسمان دیدهٔ تو
عطار نیشابوری : باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
شماره ۱۶ - در عشق تو من گرد جنون میگردم
در عشق تو من گرد جنون میگردم
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۹ - گر چه ما را دسترس بر دامن آن ماه نیست
گر چه ما را دسترس بر دامن آن ماه نیست
قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۷۰ - در مدح شمس الکفات ابوعلی حسن
چون او بتی شمن نستاید بصد بهار
سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۳۰ - هر که نخل بلند طبع مرا
هر که نخل بلند طبع مرا
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۷۱۷ - رخت ما را به سراپردهٔ میخانه برید
رخت ما را به سراپردهٔ میخانه برید