اجتماعی

سیدای نسفی غزلیات شماره ۶۹ - در آغوشم چو می‌آیی میان بهر خدا بگشا سیدای نسفی غزلیات شماره ۸۳ - خانه بر دوشم پریشان کو وطن دارد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۱ - ای خرامت را ثناگو همچو قمری هوش‌ها سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۴ - خانه بر دوشم کلید رزق ها باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۱۹ - دلم به پرده دریهای اشک خورسند است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۲۵ - در باغ نخل خشک ز بادام مانده است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۴۲ - از نظر تا ابروی او رفت دینم رفته است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۴۷ - فتنه جویی دوش تاراج دل و جان کرد و رفت سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۵۵ - دل به دام کاکل آن دلربا افتاده است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۵۸ - بهر خصم از خسروان امداد می باید گرفت سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۶۷ - چشم تو را طبیب کجا می کند علاج سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۷۱ - از غمت در سینه دل صدنامه انشا می کند سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۸۳ - مبادا کار من با چشمت ای مژگان خدنگ افتد سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۹۶ - سبزه خط آب از رخسار جانان می خورد سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۹۷ - دماغ آشفتنی از بزم اهل جود می آید سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۰۹ - رنگینی رخ تو به رعنا نداده اند سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۱۰ - شیرینی لب تو به شکر نداده اند سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۱۱ - آهم امشب در چمن سرگشتگان را یاد کرد سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۱۵ - درد و داغ غم ز جان عشقبازان برده اند سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۱۶ - اگر در خانه آئینه آن روح روان آید