اجتماعی

سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۲۳ - بهر قتل من زدی تیغ و فغان دارم هنوز سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۳۰ - مباش ای مه من پیرو دل همه کس سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۳۱ - سربلندان جهان را نام احسان است و بس سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۳۶ - زین گلستان سرو قدی را نکردم رام خویش سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۵ - اگر بردارد از رخ پرده خورشید جهانتابش سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۶۲ - شب چو یاد عارض آن شعله قامت می کنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۶۶ - خم گشت قد و با لب نانی نرسیدیم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۸۳ - تا به کوی آن نگار سیمبر جا کرده ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۹۶ - به گلزاری که در وی سرو قدی نیست خاموشم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۰۲ - در دل امشب شورشی چون صبح محشر داشتیم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۰۷ - دری گشاده نگردد اگر گدای شوم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۱۰ - بس که چون شبنم سری دارد به عریانی تنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۱۴ - بی تو امشب سوخت از تب استخوان پیکرم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۲۸ - شمعم و پروانه ام با شد دل بی کینه ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۳۵ - نگاه یار با من بر سر جنگ است می دانم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۳۷ - از دهر بس که کلفت بسیار می کشم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۴۵ - دلم افسرده شد از گردش ارض و سما بیرون سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۵۷ - نمی آیی به بالینم نمی گیری خبر از من سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۶۵ - کرده ام چون غنچه سر در آستین خویشتن سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۳۰ - مرا آورده بر سر لشکر سودا شبیخونی