اخلاق

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۵۶ - خصم غالب را زبون صبر و تحمل می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۵۸ - فکر جمعیت عبث دل را پریشان می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۵۹ - عمر را کوته نفسهای پریشان می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۶۰ - نفس را مطلق عنان رزق فراوان می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۶۵ - خط غزال چشم را آهوی مشکین می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۷۱ - دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۷۲ - دیده ما سیر چشمان شان دنیا بشکند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۷۴ - از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۷۸ - سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۸۶ - گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۸۷ - هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۹۰ - هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۹۶ - غنچه خسبانی که از زانوی خود بالین کنند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۹۹ - سالکان خودنما قطع بیابان می کنند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۰۲ - بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۰۵ - کی به ارباب تجرد مال دنیا می دهند؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۰۹ - اهل همت خرده خود پیش درویشان نهند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۲۲ - ریزش اشک ندامت غافلان را بس بود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۲۷ - آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۲۸ - خنده سوفار با دلگیری پیکان بود