غزل ۲۷۱۴ - روح چون تن پرور افتد عاقبت تن می شود
غزل ۲۷۱۹ - از تجرد نور حکمت در دل افزون می شود
غزل ۲۷۲۶ - نفس سرکش بی ریاضت رهنما کی می شود؟
غزل ۲۷۲۷ - یک دل روشن نگهبان جهانی می شود
غزل ۲۷۲۸ - مخزن گوهر صدف از ته گزینی می شود
غزل ۲۷۲۹ - دیده روشن از فروغ آشنایی می شود
غزل ۲۷۵۲ - وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشید
غزل ۲۷۵۷ - خواری از اغیار بهر یار می باید کشید
غزل ۲۷۶۵ - درد را چون صاف در میخانه می باید کشید
غزل ۲۷۷۰ - با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشید
غزل ۲۷۷۶ - دل نیاسود از تردد تا نشد منزل سفید
غزل ۲۷۷۷ - نیست از خورشید و ماه این گنبد گردان سفید
غزل ۲۷۷۸ - مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفید
غزل ۲۷۸۰ - از صبوری در گشاد کارها بگزین کلید
غزل ۲۷۸۱ - بوسه از کنج دهان دلربا دارد امید
غزل ۲۷۸۳ - وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟
غزل ۲۷۸۵ - گردش سال است، می در ساغر عشرت کنید
غزل ۲۷۸۶ - دیده از عیب کسان در خواب چون مخمل کنید
غزل ۲۷۹۱ - نه از روی بصیرت سایه بال هما افتد
غزل ۲۷۹۲ - مبادا بر سر من سایه بال هما افتد