غزل ۲۹۶۰ - دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی دارد
غزل ۲۹۶۱ - بجز تشویش خاطر عالم فانی نمی دارد
غزل ۲۹۶۶ - به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟
غزل ۲۹۶۷ - مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیرد
غزل ۲۹۶۸ - سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟
غزل ۲۹۷۰ - به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیرد
غزل ۲۹۷۲ - زبی مغزی هواجویی که دنبال هوس گیرد
غزل ۲۹۷۶ - به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیرد
غزل ۲۹۷۹ - دل از عاشق به شرم آن نرگس غماز می گیرد
غزل ۲۹۸۰ - شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیرد
غزل ۲۹۸۵ - علایق دامن آزاده ما را نمی گیرد
غزل ۲۹۸۶ - تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیرد
غزل ۲۹۸۷ - زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمی گیرد
غزل ۲۹۹۰ - دل آزاده را هرگز غم عالم نمی گیرد
غزل ۲۹۹۳ - اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زد
غزل ۲۹۹۸ - شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازد
غزل ۳۰۰۰ - به رغبت با خم زلفش دل بیتاب می سازد
غزل ۳۰۰۲ - محبت حسن را سرگرم در بیداد می سازد
غزل ۳۰۰۴ - چها تا با هوسناکان کند رخسار گلرنگش
غزل ۳۰۱۵ - خمار باده مهر دوستان را کینه می سازد