غزل ۳۰۲۱ - به مقدار بصیرت خاطر آگاه می لرزد
غزل ۳۰۳۳ - زرفتارت امان از عالم ایجاد برخیزد
غزل ۳۰۵۲ - به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزد
غزل ۳۰۶۱ - به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزد
غزل ۳۰۶۳ - زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شد
غزل ۳۰۶۹ - ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد
غزل ۳۰۷۰ - که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟
غزل ۳۰۷۴ - نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شد
غزل ۳۰۷۶ - به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شد
غزل ۳۰۸۰ - دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شد
غزل ۳۰۹۱ - اگر جان دربهای می دهی بر می ستم باشد
غزل ۳۰۹۲ - دمی کز روی آگاهی بود تیغ دودم باشد
غزل ۳۰۹۶ - اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشد
غزل ۳۰۹۷ - دمی چون صبح می خواهم درین عالم زمن باشد
غزل ۳۰۹۸ - کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟
غزل ۳۰۹۹ - در آغاز محبت خاطر عاشق غمین باشد
غزل ۳۱۰۵ - ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشد
غزل ۳۱۰۶ - به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشد
غزل ۳۱۱۰ - طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشد
غزل ۳۱۱۲ - حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟