غزل ۳۱۱۳ - گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد
غزل ۳۱۱۵ - دل بی آرزو آسوده از تشویش می باشد
غزل ۳۱۱۷ - گرفتاری به قدر رشته آمال می باشد
غزل ۳۱۱۸ - زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشد
غزل ۳۱۱۹ - زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشد
غزل ۳۱۲۰ - خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشد
غزل ۳۱۲۲ - بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشد
غزل ۳۱۲۶ - گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشد
غزل ۳۱۲۷ - نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشد
غزل ۳۱۲۸ - حصاری آدمی را به زهمواری نمی باشد
غزل ۳۱۳۲ - سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالد
غزل ۳۱۳۶ - نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمد
غزل ۳۱۵۱ - زمین را وحشی رم کرده یک کف خاک می داند
غزل ۳۱۵۴ - چه شد قدر مرا گر چرخ دون پرور نمی داند؟
غزل ۳۱۵۶ - چه شد گر خصم بداختر بهای من نمی داند؟
غزل ۳۱۵۸ - زنقش آرزو دل پاک گردیدن نمی داند
غزل ۳۱۶۳ - ز اسباب جهان حسرت به دنیادار می ماند
غزل ۳۱۶۴ - زخون خوردن اثرهای نمایان باز می ماند
غزل ۳۱۶۵ - نصیب خویش هر کس یافت در دنیا نمی ماند
غزل ۳۱۶۷ - زدوزخ گرمی هنگامه صحبت نمی ماند