غزل ۳۱۷۴ - حباب و موج را هر کس که از دریا جدا بیند
غزل ۳۱۷۵ - رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟
غزل ۳۱۷۶ - همین سرگشتگی چشم حریص از مال می بیند
غزل ۳۱۷۷ - کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند
غزل ۳۱۸۰ - زخون دل شراب، از پاره دل کن کباب خود
غزل ۳۱۸۵ - نه چندان است شوق من که از دل بر زبان آید
غزل ۳۱۸۶ - کجا از هر مقلد کار ارباب بیان آید؟
غزل ۳۱۹۰ - زقید جسم جانهای عزیز آسان برون آید
غزل ۳۲۰۱ - که بر بالین من با قامت چالاک می آید؟
غزل ۳۲۱۵ - زانجم نور مه در دیده روزن نمی آید
غزل ۳۲۱۶ - به کار سینه صافان دیده روشن نمی آید
غزل ۳۲۲۶ - نکویان را عتاب و لطف با هم یار می باید
غزل ۳۲۲۸ - مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می باید
غزل ۳۲۳۴ - حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرماید
غزل ۳۲۴۳ - عشق تا هست عنان را به هوس نتوان داد
غزل ۳۲۴۴ - آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبد
غزل ۳۲۴۸ - دل ارباب تنعم ز نوا می افتد
غزل ۳۲۵۲ - زهر، تریاق به اکسیر مدارا گردد
غزل ۳۲۵۳ - نفس از توبه صادق دم عیسی گردد
غزل ۳۲۵۶ - آب خوب است لب خشکی ازو تر گردد