غزل ۳۳۴۵ - دولت از دیده بیدار طلب باید کرد
غزل ۳۳۴۶ - خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرد
غزل ۳۳۴۷ - ای دل از دشمن خاموش حذر باید کرد
غزل ۳۳۴۹ - دل چون آینه را تار نمی باید کرد
غزل ۳۳۵۱ - خنده چون کبک به آواز نمی باید کرد
غزل ۳۳۵۲ - رو نهان از دل بی کینه نمی باید کرد
غزل ۳۳۵۶ - قطع امید ازان موی کمر نتوان کرد
غزل ۳۳۵۷ - دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفت
غزل ۳۳۵۹ - تا حیا قطع نظر زان گل رخسار نکرد
غزل ۳۳۷۰ - چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟
غزل ۳۳۷۱ - اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخورد
غزل ۳۳۷۵ - هر که در وقت جوانی ره طاعت گیرد
غزل ۳۳۸۰ - شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زد
غزل ۳۳۸۳ - قطره آن کس که پی آب به ظلمت می زد
غزل ۳۳۸۶ - نیست ممکن دل آشفته به سر پردازد
غزل ۳۳۹۲ - زهر را صبر جوانمرد شکر می سازد
غزل ۳۴۰۱ - هر که زشت است همان زشت به عقبی خیزد
غزل ۳۴۰۲ - دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزد
غزل ۳۴۱۷ - کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟
غزل ۳۴۲۲ - دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسد