غزل ۴۴۱۷ - چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند
غزل ۴۴۳۲ - کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآید
غزل ۴۴۴۶ - غفلت چه اثر در دل هشیارنماید
غزل ۴۴۴۹ - صحبت به حریفان سیه کار مدارید
غزل ۴۴۵۳ - خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید
غزل ۴۴۵۵ - شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد
غزل ۴۴۵۹ - پروای خط مشکین آن دلرباندارد
غزل ۴۴۶۵ - خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازد
غزل ۴۴۶۹ - چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشد
غزل ۴۴۷۲ - گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد
غزل ۴۴۸۰ - سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد
غزل ۴۴۹۸ - دولت روشندلی زوال ندارد
غزل ۴۵۰۰ - مستی ما از می شبانه نباشد
غزل ۴۵۰۶ - سری راکه سودا ز سامان برآرد
غزل ۴۵۰۷ - دل صاف پروای محشر ندارد
غزل ۴۵۰۹ - دل از خاکساری بهشت خدا شد
غزل ۴۵۱۰ - چه گل از خودآن مرده دل چیده باشد
غزل ۴۵۱۱ - نشاط جهان را بقایی نباشد
غزل ۴۵۱۲ - سخن کی به جانهای غافل نشنید
غزل ۴۵۱۵ - چرا از خم می فلاطون برآید