غزل ۴۱۰۹ - کلفت ز چرخ دیده بیدار می کشد
غزل ۴۱۱۴ - چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشد
غزل ۴۱۲۰ - ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساند
غزل ۴۱۳۸ - هرگز عنان رشته به گوهر نداده اند
غزل ۴۱۴۰ - جمعی که ره به چشم و دل سیر برده اند
غزل ۴۱۴۱ - جمعی که جان به لب گویا سپرده اند
غزل ۴۱۴۴ - خال ترا ز دیده تر سبز کرده اند
غزل ۴۱۵۱ - مردان اگر نفس به فراغت کشیده اند
غزل ۴۱۵۲ - عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اند
غزل ۴۱۵۵ - جمعی که زیر خاک دل پاک می برند
غزل ۴۱۶۰ - زیر سپهر دست دعا موج می زند
غزل ۴۱۷۶ - آرام را خرام تو آتش عنان کند
غزل ۴۱۹۲ - نازش کسی که بر پدر خویش می کند
غزل ۴۱۹۴ - با مردم آنچه شعله ادراک می کند
غزل ۴۱۹۶ - با خاطر گرفته کدورت چه می کند
غزل ۴۲۰۷ - عاشق حذر ز دیده اختر نمی کند
غزل ۴۲۰۹ - آفت ز خودپسند جدایی نمی کند
غزل ۴۲۱۲ - از پختگی است گر نشد آواز ما بلند
غزل ۴۲۱۴ - شد چون هدف سر که درین خاکدان بلند
غزل ۴۲۱۶ - آنها که در چمن قدح مل نمی زنند