غزل ۵۰۲۸ - نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویش
غزل ۵۰۳۲ - به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویش
غزل ۵۰۳۳ - مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویش
غزل ۵۰۳۴ - با صبح روگشاده تر ازآفتاب باش
غزل ۵۰۳۵ - فارغ ز دار و گیر جهان خراب باش
غزل ۵۰۳۶ - چون سرو در مقام رضا پایدار باش
غزل ۵۰۳۷ - گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باش
غزل ۵۰۳۸ - گوهر فروز دیده بیدار خویش باش
غزل ۵۰۳۹ - گوهر فروز دیده بیدار خویش باش
غزل ۵۰۴۳ - در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باش
غزل ۵۰۴۵ - غافل ز حال عاشق خونین جگر مباش
غزل ۵۰۴۷ - هرجا نمی خرند متاعت گران مباش
غزل ۵۰۴۸ - در محفل که راه بیابی گران مباش
غزل ۵۰۵۶ - از خط نگشته سبز لب روح پرورش
غزل ۵۰۶۰ - ازآب بازی مژه اشکبار خویش
غزل ۵۰۶۶ - چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویش
غزل ۵۰۷۱ - از ترک مدعاست دل من به جای خویش
غزل ۵۰۷۵ - رستم کسی بود که برآید به خوی خویش
غزل ۵۰۷۶ - سیراب درمحیط شدم ز آبروی خویش
غزل ۵۰۷۷ - از صحبت افسرده روانان به حذر باش