غزل ۵۱۶۴ - ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدف
غزل ۵۱۹۱ - آزرده است گوشه نشین ازوداع خلق
غزل ۵۱۹۲ - در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلق
غزل ۵۱۹۴ - در زلف تو آویخت دل از قید علایق
غزل ۵۱۹۵ - از ملامتگر ندارد یوسف بی جرم، باک
غزل ۵۱۹۶ - عاشق سرگشته را از گردش دوران چه باک ؟
غزل ۵۱۹۷ - زلف کافر کیش راز آزار دین چه باک ؟
غزل ۵۱۹۹ - کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاک
غزل ۵۲۰۱ - زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد زخاک
غزل ۵۲۱۲ - از بس شدند زهره جبینان نهان به خاک
غزل ۵۲۲۹ - به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ
غزل ۵۲۳۸ - نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافل
غزل ۵۲۳۹ - بدر از روشنی عاریه گردید هلال
غزل ۵۲۴۳ - دل شبها مشو از دیده گریان غافل
غزل ۵۲۴۸ - نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل
غزل ۵۲۵۰ - نمی روم قدمی راه بی اشاره دل
غزل ۵۲۵۱ - قدم برون منه از آستان خانه دل
غزل ۵۲۵۲ - گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دل
غزل ۵۲۵۴ - اگر شود زنی بوریا شکر حاصل
غزل ۵۲۶۹ - از سرکشی و ناز ندارد سر ما گل