بخش ۵۸ - مقالت بیستم در وقاحت ابنای عصر
غزل ۶ - پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را
غزل ۲۱ - تفاوتی نکند قدر پادشایی را
غزل ۴۲ - نشاید گفتن آن کس را دلی هست
غزل ۶۵ - عیب یاران و دوستان هنر است
غزل ۶۶ - هر کسی را نتوان گفت که صاحب نظر است
غزل ۷۳ - دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکلست
غزل ۷۶ - یارا بهشت صحبت یاران همدمست
غزل ۸۸ - با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست
غزل ۹۳ - یار من آن که لطف خداوند یار اوست
غزل ۹۶ - ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست
غزل ۱۱۰ - هر چه در روی تو گویند به زیبایی هست
غزل ۱۲۳ - در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست
غزل ۱۳۵ - آن را که میسر نشود صبر و قناعت
غزل ۱۶۸ - کس این کند که دل از یار خویش بردارد
غزل ۱۷۲ - هر آن ناظر که منظوری ندارد
غزل ۲۱۲ - هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد
غزل ۲۳۳ - روندگان مقیم از بلا نپرهیزند
غزل ۲۳۵ - بلبلی بیدل نوایی میزند
غزل ۲۳۷ - یار باید که هر چه یار کند