شماره ۱۲۲ - آزادگی ست سازی اما صدا ندارد
شماره ۱۳۴ - صاحبدلست و نامور عشقم به سامان خوش نکرد
شماره ۱۴۷ - هر ذره را فلک به زمین بوس می رسد
شماره ۱۵۲ - شوخی چشم حبیب فتنه ایام شد
شماره ۱۷۲ - به مقصدی که مر آن را ره خدا گویند
شماره ۱۷۵ - قدر مشتاقان چه داند؟ درد ما چندش بود؟
شماره ۲۰۹ - هر که را بینی ز می بیخود، ثنایش می نویس
شماره ۲۱۳ - مپرس حال اسیری که در خم هوسش
شماره ۲۲۴ - تا رغبت وطن نبود از سفر چه حظ؟
شماره ۷ - یک روز به ترک یاوه گویی غالب
شماره ۲۱ - هر چند زمانه مجمع جهال ست
بخش ۴۵ - شکوهٔ شاعر
شمارهٔ ۲ - از تغزلات
شمارهٔ ۱۴ - غمزه یار
شمارهٔ ۳۵ - قصیده در شکایت از روزگار و یاد احباب
شمارهٔ ۷۹ - وله
شمارهٔ ۸۰ - تمنای شاعر
شمارهٔ ۸۷ - در هجو قریع الدهر از شعرای معاصر خود گوید
شمارهٔ ۸۸ - از قطعه ای
شماره ۶ - ز آن روی که راه عشق راهی تنگ است