انتقاد اجتماعی

قاسم انوار غزلیات شماره ۴۵ - شب، همه شب به هوای تو چنین مست خراب قاسم انوار غزلیات شماره ۸۱ - مقصود ما ز ملک جهان وصل یار ماست قاسم انوار غزلیات شماره ۹۵ - از هرچه هست ذکر جمال تو خوشترست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۱۹ - ای بی خبران، مصلحت کار در آنست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۷۴ - میان مجلس رندان حدیث فردا نیست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۹۰ - از دولت دیدار تو دل را غم جان نیست قاسم انوار غزلیات شماره ۲۳۵ - ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۳۶ - دلم از جور تو بسیار شکایت دارد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۴۰ - آن خواجه سر بشر ندارد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۴۸ - من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟ قاسم انوار غزلیات شماره ۲۸۴ - باز، ز خم باده های ناب بر آمد قاسم انوار غزلیات شماره ۳۱۳ - ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دود قاسم انوار غزلیات شماره ۳۱۵ - ساقیا،نور صبح روی نمود قاسم انوار غزلیات شماره ۳۳۲ - صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بود قاسم انوار غزلیات شماره ۳۷۶ - لاف عرفان می زند آن زاهد لاغر شکار قاسم انوار غزلیات شماره ۳۸۹ - با زلف و رخت مست مدامیم شب و روز قاسم انوار غزلیات شماره ۳۹۶ - از ما حکایت می و پیر و مغانه پرس قاسم انوار غزلیات شماره ۳۹۷ - دلی دارم ز سودایش پر آتش قاسم انوار غزلیات شماره ۴۰۱ - بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش قاسم انوار غزلیات شماره ۵۴۶ - جگر گرمست و آهم سرد و دل خون