انتقاد اجتماعی

جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۴۴ - تو و نامهربانی و به قصد ما میان بستن جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۶۱ - زاهد از خشکی است کز مینا کند پهلو تهی جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۶۲ - تا قیامت در شکنج دام زلف دلبری جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۷۱ - دولت اگر ز پهلوی خست هوس کنی جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۸۴ - چو شبنم به که فارغ از امید بال و پر باشی جویای تبریزی مناقب شمارهٔ ۴۰ - تجدید مطلع جویای تبریزی مناقب شمارهٔ ۴۳ - در منقبت حضرت صادق (ع)‏ جویای تبریزی رباعیات شماره ۳۹ - در سینهٔ تو چون گذر کینه فتد جویای تبریزی رباعیات شماره ۱۰۲ - افسوس که فیض از دل آگه نبری اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۹ - در گریبان ریز ساغر زاهد سالوس را اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۶۶ - اگرچه خانه خرابی زباده ای ساقی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۹۶ - جز داغ دلم چراغ شب نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۶۳ - خوبان بگلشن از نظر ما چه میروند؟ اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۳۲ - سر بجای پای در میخانه میباید نهاد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۶۲ - ابر نوروزی چو گل را بر ورق شبنم زند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۴۴ - وه که این شیرین غزالان بازی ما میدهند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۶۴ - عاشقان گردم گرم از دل غمناک زنند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۹۸ - کم همنفسی پاکدل و راست زبان بود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۹۹ - خم مویش که در کین من بیمار می پیچد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۱۳ - عیبم مکن که عقل تو از کف زمام داد