اندرز

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۳۴ - امروز زخیل دل چو بیرون باشی اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۳۶ - تا ظن نبری که کاردان خواهی بود اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۵۳ - تا کی سخن حال مشوّش گویم اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۵۸ - خود را به هوس مدار در پای دریغ خیالی بخارایی غزلیات شماره ۳۷ - با سگت یاری مرا کارِ خود است خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۷۰ - در چمن دوش به گل بلبل دشوار پسند خیالی بخارایی غزلیات شماره ۲۷۵ - دلا به دست هوس تار زلف یار مکش خیالی بخارایی غزلیات شماره ۲۷۹ - گر ترحّم نکند طرّهٔ بی آرامش خیالی بخارایی غزلیات شماره ۳۴۶ - ای دل از خویش گذر تا که به جایی برسی سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۳ - لب تو کرد پر از می ایاغ آینه را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۴۳ - کجا موافق طبع تو ای خردمند است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۵۶ - از عشق حکایت مکن افسانه بزرگ است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۱۲ - درین ره کعبه سنگ راه باشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۷۴ - نیستی عیش و طرب، بیگانگی کم یاد گیر سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۹۳ - زاهد از رشک این قدر گرم عتاب ما مباش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۱۵ - چو گل که گفت درین باغ شاد و خندان باش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۳۴ - ای کاش زخم سینه ی ما واکند کسی جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۷۲ - دل از عشق مجازی کی مرا مسرور می گردد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۷۸ - عاقلان موعظه را زیب ده هوش کنند جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۹۱ - ساقیا رحمی بر احوال من افتاده کن