بخش ۲۱ - در فصل خطاب و خاتمهٔ کتاب گوید
شماره ۶ - گر خورم گرداب سان دریای آب
شماره ۱۳ - از آتش دل آهم تا روی پوش برداشت
شماره ۳۷ - از کف ما عشق دامان شکیبایی کشید
شماره ۶۰ - ساقی بیار جامی کز چشم اشکبارم
شماره ۶۶ - گرچه سخت افتاده در دام طبیعت مرغ جانم
شماره ۹۹ - بت ابرو کمانی از کمینی
شماره ۲ - از دست گلچین بی روی گل ماند
شماره ۵ - گرچه دانم ز اشک خون باران من
شماره ۶ - نفس باز پسین است زهجرت جانرا
شماره ۱۱ - سالها گوشه غم بود دل ریش مرا
شماره ۱۴ - در پرده حسن روی تو شد پرده در مرا
شماره ۳۷ - صنما زخم دل از چاره اغیار گذشت
شماره ۷۱ - تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بود
شماره ۱۰۵ - که برگذشت که خون میرود ز چشم ترم
شماره ۱۰۷ - می بنالم که بسر وقت رسد صیادم
شماره ۱۱۰ - بسرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارم
شماره ۱۲۲ - بگذار تا بماند چشمم برهگذاران
شماره ۱۲۶ - چند بیهوده دلا اینهمه افغان از من
شمارهٔ ۴ - متفرقه