شماره ۳۵ - دُوسْ بَدی مِرِهْ، دیمهٰاکِرْدی بِهْ دیوٰارْ
شماره ۴۰ - گِلْ به اینْ خجیری نییِهْ وی اَوی خارْ
شماره ۴۹ - نٰاکِرْدی مِنٰا یاری، چیرهٰا گِنی وَسْ؟
شماره ۵۲ - بِهِلْ تا بنالمْ بیدردْ سه دِل دَسْ
شماره ۷۵ - مه دوستْ که سرهْ مجنّهْ کنّه هزارْغَنْگْ
شماره ۸۴ - بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْ
شماره ۸۶ - هادَه دَمْرِهْ مه دَمْ که نَمونِسْ مه دَمْ
شماره ۸۸ - ایْ بُورِهْ سوارْ! چَمْ بَزویی منه چَمْ
شماره ۹۱ - منْ سُوته چَچیرِه چنِّ زنی به تارِمْ؟
شماره ۱۰۱ - نورِ دِچِشْ مه قبلهیِ دین و ایمون!
شماره ۱۰۸ - امیر گنه: «گِردهْ قمر» ته خسُوفنْ
شماره ۱۰۹ - چی ساجّمه با اینهمه تُو و تاتنْ
شماره ۱۱۳ - استادْ بنهْ روزْ که من تَنْ ره گلْ گیتنْ
شماره ۱۱۷ - من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین
شماره ۱۶۱ - جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته
شماره ۱۶۹ - یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
شماره ۱۷۳ - صُبح اُونْ خشه، چشْ ره نظرْبو به رُوتهْ
شماره ۱۷۵ - اونوختْ که مرهْ شه خنه دوستْ انداته
شماره ۱۸۸ - سوایِ مه دوستْ، کَسْ نوم ره مه نَئیرهْ
شماره ۲۰۲ - گتمهْ که دمی دُوستْ ره نَوینمْ جایی