غزل ۵۲۹ - برخیزم و دلها را در ولوله اندازم
تکبیت ۳۷۸ - از شب بخت سیاهم صبح امیدی نزاد
شماره ۳۰ - ای صبح!اگر تو یاریی خواهی کرد
صف زندان نمرهٔ یک
شماره ۲۹۱ - در تاریکی ز بس که می بنشینم
شماره ۴۶۸ - گویی که درین تیره شب پهناور
شماره ۳۳۰ - بر نیامد یک نوای غمفزا از خانهام
شماره ۷۰ - تا نکند درد رخنه در دل انسان
شماره ۴۵ - درهم دلم از بودن شهر و ده شد
شماره ۱۹۷ - دلزارم باین زاری که مینالد ز آزارش
شمارهٔ ۱۵۲ - بریانگر
در بسته ام
شب است
خفاش شب
در دوردست...
سخنی نیست...
شبانه
مترسک
و چون نوبت ِ ملاحان...
شبانه