شماره ۲۸ - چشم ستمگرت که بخون در کمین نشست
شمارهٔ ١٠۵ - ایضاً در مدح رضی الدین عبدالحق
شماره ۲۱۳ - ساقیا باده گلفام هوس میکندم
شماره ۳ - برخیز و بر افروز هلا قبله ی زردشت
شماره ۱۱۵ - سرو من زلف پریشان بر رخ گلگون شکست
شماره ۴۲۷ - جدا از آن شاخ گل صد داغ حسرت زین چمن بردم
شماره ۴۹۰ - خط مشگین چیست گرد عارض گلگون او
شماره ۲۹ - چون مرغ سحر جناح گلفام گشود
شماره ۶۸ - سنبل باغ رخت غالیه بو افتاده ست
شماره ۱۸۱ - دوش می گفتم که ماه این دلفروزی از که دید
شماره ۲۸ - افروخت از تبسم مینا ایاغ ما
شماره ۴۱۰ - دلم چو غنچه ز گلگشت باغ می گیرد
شماره ۵۲۲ - مشاطه خم گیسوی جانانه نسازد
شماره ۵۴۱ - چون گل ز پاره ی دلم اسباب داده اند
شماره ۶۲۱ - هر سنگ ریزه، طور تجلی نمی شود
شماره ۷۵۵ - شب ز مستی شور در بزم شراب انداختیم
شماره ۸۰۱ - در قفس از هر نسیمی عیش گلشن می کنم
شماره ۸۰۹ - به دیده چند ز نقش تو گل بر آب زنم
شماره ۲۲۳ - لب چو مینا بگشود انجمنی خندان ساخت
شماره ۴۵۰ - جرأت می بین که مور ار بادهٔ بی غش زند