رباعی ۸۹ - گویند هر آن کسان که با پرهیزند
رباعی ۱۰۵ - خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر
رباعی ۱۳۲ - من بی می ناب زیستن نتوانم
رباعی ۱۵۵ - تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
رباعی ۲۱ - عشق رخ یار بر من زار مگیر
قطعه ۵ - قوت شاعرهٔ من سحر از فرط ملال
غزل ۲ - صلاح کار کجا و من خراب کجا
غزل ۱۷ - سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
غزل ۲۶ - زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست
غزل ۲۷ - در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
غزل ۳۲ - خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست
غزل ۳۵ - برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست
غزل ۳۷ - بیا که قصر امل سخت سست بنیادست
غزل ۴۴ - کنون که بر کف گل جام باده صاف است
غزل ۴۸ - صوفی از پرتو می راز نهانی دانست
غزل ۶۲ - مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست
غزل ۸۴ - ساقی بیار باده که ماه صیام رفت
غزل ۸۸ - شنیدهام سخنی خوش که پیر کنعان گفت
غزل ۹۵ - مدامم مست میدارد نسیم جعد گیسویت
غزل ۱۲۹ - اگر نه باده ی غم دل ز یاد ما ببرد