غزل ۲۷۵۲ - ای دلبر بیدلان صوفی
غزل ۲۸۰۵ - ای خوشا عیشی که باشد، ای خوشا نظارهیی
غزل ۲۸۱۱ - از هوای شمس دین بنگر تو این دیوانگی
غزل ۲۸۴۸ - سحر است خیز ساقی بکن آنچه خوی داری
غزل ۲۹۲۳ - باد بین اندر سرم از بادهیی
غزل ۲۹۲۴ - آه از عشق جمال حورییی
غزل ۳۰۱۱ - هر نفسی از درون، دلبر روحانییی
غزل ۳۰۴۲ - چو مهر عشق سلیمان، به هر دو کون تو داری
غزل ۳۰۶۸ - فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری
غزل ۳۱۰۲ - برست جان و دلم از خودی و از هستی
غزل ۳۱۰۸ - به دست هجر تو زارم، تو نیز میدانی
غزل ۳۱۴۹ - مستم از بادههای پنهانی
سی و نهم
بخش ۱۰ - بیان آنک کشتن و زهر دادن مرد زرگر به اشارت الهی بود نه به هوای نفس و تامل فاسد
بخش ۱۶ - متابعت نصاری وزیر را
بخش ۳۰ - نومید کردن وزیر مریدان را از رفض خلوت
بخش ۳۷ - آتش کردن پادشاه جهود و بت نهادن پهلوی آتش کی هر که این بت را سجود کند از آتش برست
بخش ۶۸ - جواب گفتن هدهد طعنهٔ زاغ را
بخش ۱۰۱ - در معنی این حدیث کی اغتنموا برد الربیع الی آخره
بخش ۱۶۷ - گفتن پیغامبر صلی الله علیه و سلم به گوش رکابدار امیر المومنین علی کرم الله وجهه کی کشتن علی بر دست تو خواهد بودن خبرت کردم