تصوف

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

خیالی بخارایی غزلیات شماره ۳۴۶ - ای دل از خویش گذر تا که به جایی برسی خیالی بخارایی غزلیات شماره ۳۵۴ - تا در قدم اهل دلی خاک نگردی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۳ - بیدوست پایدار نباشد نشست ما آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۳ - تا عشق و رندیست بعالم شعار ما آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۶ - ای ترک پارسی گو ای ماه مجلس آرا آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۹۱ - شاها تو خود غریبی و آشفته ات غریب آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۸ - ای طلعت محبوب ازل را زتو مرآت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۳ - گمان مبر که مرا با تو ماجرایی هست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۳۰ - خون می‌خوری و نیستت از خلق مخافت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۴۳ - از شعله آه من جهان سوخت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۶۷ - منظر روی بتان قبله اهل نظر است آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۶۸ - آن فتنه زانجمن چو برخاست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۹۲ - زخم دل بهبود شد لعل نمک پاشی کجاست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۱۵ - باز با ما رقیب عربده داشت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۵۸ - تو را که یوسف اندر چه زنخدانست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۷۱ - هر کرا بینی بکیش خویش دارد استقامت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۸۱ - شیوه لاله رخان گر همه جور است و جفاست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۹۰ - گفتم این لاله است گفت از داغداران منست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۹۷ - تا با رقیب یار دمی گرم صحبت است آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۰۱ - ماه من ماه را نخستین است