شماره ۱۱۶ - نه زابرش خبر و نه ز بهارش یادست
شماره ۱۶۳ - گر ز زلف آزاد گشتم دام کاکل در پی است
شماره ۱۷۷ - دوش بی او شمع بزم ما ز حد افزون گریست
شماره ۲۰۹ - شور جنونم از سر این بخت شوم رفت
شماره ۲۳۴ - مکن دراز به زیر سپهر پا گستاخ
شماره ۲۵۳ - کسی که صبر به جنگ عتاب میآرد
شماره ۲۸۹ - گفت و گو یک حرف را تفسیر نتوانست کرد
شماره ۳۴۱ - هر کس به عارض تو خط مشک فام خواند
شماره ۳۵۱ - عندلیب گلشنم گلخن نصیبم کردهاند
شماره ۳۸۶ - مستی ز گرد تفرقه پاکم نمیکند
شماره ۵۰۵ - از سر گذشتگان را تاج و کمر مبارک
شماره ۵۴۴ - هرگز دلی از نالة خود شاد ندارم
شماره ۶۳۷ - گرت هواست به هر نیک و بد به سر بردن
شماره ۶۴۰ - چه پای بستة تدبیرم بایدم بودن
شمارهٔ ۶۲ - وله
شمارهٔ ۸ - این ابیات را وقتی که از نردبان افتاده و پایش شکسته برای بعضی از دوستان خود فرستاده و شکایت از درد پا و اظهار ملال از فراق آن دوست کرده
شماره ۱۲ - دولتت گر نیک ننوازد مرا
شماره ۲۲ - بیلبت شد سنگباران بر لب پیمانهها
شماره ۲۰۸ - به سوی بحر اگر سیلاب اشکم رهنمون افتد
شماره ۲۳۹ - ز دل پروانه آهم به لب مأیوس می آید