خودسازی

مولوی غزلیات غزل ۳۵۷ - چو آن کان کرم ما را شکار است مولوی غزلیات غزل ۴۰۰ - چون نظر کردن همه اوصاف خوب اندر دل است مولوی غزلیات غزل ۷۱۶ - دیر آمده‌یی سفر مکن زود مولوی غزلیات غزل ۱۱۴۲ - درخت اگر متحرک بدی به پا و به پر مولوی غزلیات غزل ۱۹۰۶ - تو نقد قلب را از زر برون کن مولوی غزلیات غزل ۲۰۴۵ - تو آب روشنی، تو درین آب گل مکن مولوی غزلیات غزل ۲۳۹۵ - دیدم نگار خود را، می‌گشت گرد خانه مولوی غزلیات غزل ۲۵۰۰ - چه افسردی دران گوشه؟ چرا تو هم‌ نمی‌گردی؟ مولوی غزلیات غزل ۲۸۹۴ - با چنین رفتن، به منزل کی رسی؟ مولوی غزلیات غزل ۳۰۹۱ - اگر دمی بگذاری هوا و نااهلی مولوی غزلیات غزل ۳۱۶۱ - خامشی، ناطقی، مگر جانی مولوی دفتر اول بخش ۱۶ - متابعت نصاری وزیر را مولوی دفتر اول بخش ۳۷ - آتش کردن پادشاه جهود و بت نهادن پهلوی آتش کی هر که این بت را سجود کند از آتش برست مولوی دفتر اول بخش ۵۶ - ذکر دانش خرگوش و بیان فضیلت و منافع دانستن مولوی دفتر اول بخش ۱۳۹ - در صفت پیر و مطاوعت وی مولوی دفتر اول بخش ۱۶۲ - رجوع به حکایت زید مولوی دفتر سوم بخش ۷۰ - بقیهٔ قصهٔ آن زاهد کوهی کی نذر کرده بود کی میوهٔ کوهی از درخت باز نکنم و درخت نفشانم و کسی را نگویم صریح و کنایت کی بیفشان آن خورم کی باد افکنده باشد از درخت مولوی دفتر چهارم بخش ۹۳ - بیان آنک تن خاکی آدمی هم‌چون آهن نیکو جوهر قابل آینه شدن است تا درو هم در دنیا بهشت و دوزخ و قیامت و غیر آن معاینه بنماید نه بر طریق خیال مولوی دفتر چهارم بخش ۱۱۱ - تفسیر این آیت کی و ما خلقنا السموات والارض و ما بینهما الا بالحق نیافریدمشان بهر همین کی شما می‌بینید بلک بهر معنی و حکمت باقیه کی شما نمی‌بینید آن را مولوی دفتر پنجم بخش ۱۱۹ - دانستن شیخ ضمیر سایل را بی گفتن و دانستن قدر وام وام‌داران بی گفتن کی نشان آن باشد کی اخرج به صفاتی الی خلقی