خودشناسی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۸۳ - وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۸۹ - غنی فیض از دل شب چون فقیران در نمی یابد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۶۷ - مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۸۱ - زدل طرفی نبستی در جهان گل چه خواهی شد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۵۹۸ - اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۹۷ - ز ناقصان خرد من کمال می گیرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴۱۶ - آنها که نظرباز به نو خط پسرانند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴۹۹ - دامن دشت عدم گیاه ندارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۷۹۶ - حدیث عشق نگیرد به زاهدان هرگز صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۹۹۳ - رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۹۹۹ - زخار زار تعلق کشیده دامان باش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۷۴ - حسن تو غافل است ز قدر و بهای خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۵۱ - قدم برون منه از آستان خانه دل صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۶۳ - پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۳۵ - نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۵۸ - من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۴۵ - به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۴۸ - بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۰۵ - همت بلند نام شد از طبع سرکشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۷۶ - ما در شکست گوهر یکدانه خودیم