غزل ۳۰۲۵ - جای دگر بودهیی، زان که تهی رودهیی
غزل ۳۰۵۷ - اگر ز حلقهٔ این عاشقان کران گیری
غزل ۳۰۶۳ - به هر دلی که درآیی، چو عشق بنشینی
غزل ۳۰۸۵ - به حق آن که تو جان و جهان، جهانداری
غزل ۳۱۱۹ - نشانت که جوید؟ که تو بینشانی
غزل ۳۱۳۴ - تو جان مایی، ماه سمایی
غزل ۳۱۴۶ - ای دل ار محنت و بلا داری
غزل ۳۱۵۱ - چند اندر میان غوغایی؟
چهلم
بخش ۲۸ - جواب گفتن وزیر کی خلوت را نمیشکنم
بخش ۷۲ - نظر کردن شیر در چاه و دیدن عکس خود را و آن خرگوش را
بخش ۱۴۹ - گفتن مهمان یوسف علیهالسلام کی آینهای آوردمت کی تا هر باری کی در وی نگری روی خوب خویش را بینی مرا یاد کنی
بخش ۳۶ - وحی آمدن به مادر موسی کی موسی را در آب افکن
بخش ۹۵ - هفت مرد شدن آن هفت درخت
بخش ۱۴۴ - نومید شدن انبیا از قبول و پذیرای منکران قوله حتی اذا استیاس الرسل
بخش ۷۲ - کژ وزیدن باد بر سلیمان علیهالسلام به سبب زلت او
بخش ۱۰ - گواهی فعل و قول بیرونی بر ضمیر و نور اندرونی
بخش ۱۵۷ - تمثیل فکر هر روزینه کی اندر دل آید به مهمان نو کی از اول روز در خانه فرود آید و فضیلت مهماننوازی و ناز مهمان کشیدن و تحکم و بدخویی کند به خداوند خانه
بخش ۱۹ - آیینه ساختن اسکندر
بخش ۳۰ - مقالت ششم در اعتبار موجودات