غزل ۲۴۳ - گر شود پامال هجر این تن همان گیرم نبود
غزل ۲۶۲ - حسن را گر ناز او کالای دکان میشود
غزل ۲۷۷ - به مرگ کوه کن کزوی المها یاد میآید
غزل ۴۰۰ - زخم نگهت نهفته خوردم
غزل ۴۲۷ - کو اجل تا من نقاب تن ز جان خود کشم
غزل ۴۳۹ - از سر کوی تو با صدگونه سودا میروم
غزل ۵۷۲ - شوق میگرداندم بر گرد شمع سرکشی
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۶ - وله ایضا من بدیع افکاره
رباعی ۳۶ - دل درد و بلای عشقش افزون خواهد
غزل ۳۹ - آه درد مرا دوا که کند؟
غزل ۷۵ - مرگ بر بالین وجانان غافل است
غزل ۱۵۸ - ای کاش پی قتل من آن سیم تن افتد
غزل ۳۴۱ - بس که دل سوختگی ز آتش هجران دارم
غزل ۴۱۹ - ثواب من همه شد عین رو سیاهی من
غزل ۴۵۴ - کسی که دامنش آلودهٔ شرابستی
غزل ۴۶۳ - رفتی بر غیر و ترک ما کردی
غزل ۵۴ - وداع کعبهٔ جان چون توان کرد
بخش ۳۱ - پیغام فرستادن عاشق بمعشوق
شمارهٔ ۸۳ - صفت شب سیاه هجران، که خضرخان را در کوشک جهان نمای جهان غم نمود، و دولرانی در قصر لعل غرق خوناب بود، و افروخته شدن شمع مراد آن دو محترق هم از آتش دل ایشان، و روشنائی در کار ایشان پدید گشتن
بخش ۱۷ - شنیدن لیلی، آوازهای دف تزویج مجنون، و ازان حرارت سوخته شدن