غزل ۳۱ - برآن سرمکه ز دامن برونکشم پا را
غزل ۷۰ - به خیال آن عرق جبین زفغان علم نزدی چرا
غزل ۶۱۰ - چون سپند آرام جسم دردناکم ناله است
شماره ۳۳ - هول تاختن و کینه آختنْش مرا
غزل ۷۳۱ - بیکدورت نیست هرجا محرمی یا غافلیست
غزل ۹۲۰ - داد عشق از بینیازی درمن طفلانم بیاد
غزل ۹۲۷ - دب چه چارهکند چون فضول افتد
غزل ۱۰۸۱ - دلگداخته بر شش جهت بغل واکرد
غزل ۱۱۳۴ - دل مپرسید چرا سوخته یا میسوزد
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - در ستایش کهف الادانی ولاقاضی وزیر بینظیر حاجی آقاسی طاب ثراه
غزل ۹۲ - من بلبل آن گل که گلابش همه خون است
غزل ۱۱۳ - عشق کو تا نو کنم با درد پیمانی درست
غزل ۱۴۴ - شکستن دل ما کار زور بازو نیست
غزل ۷ - جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر است
غزل ۲۶ - نمیاید چو از دل بر زبان درد
غزل ۱۷۱ - مرا دردی است که از داروی راحت بیش می گردد
غزل ۲۳۹ - آن چنان زآتش بیداد مرا می سوزد
غزل ۲۵۰ - آن کو چو من از عشق پریشان ننشیند
غزل ۲۸۸ - کسی به دور محبت خمار خم نکشد
غزل ۳۰۰ - دودی ز دل برآمد و خون جوش می زند