شماره ۴۶۹ - عشق آمد و از سینهٔ من دود برآورد
شماره ۵۴۵ - مزد تردستی فرهاد رسید آخر کار
شماره ۵۹۲ - کرده عشق شعله خو ب بشه درجانم چو شمع
شماره ۸۰۰ - نسرین بری گلگون قبا، از جلوه جانم سوخته
شماره ۸۷۶ - دو خصم داده به هم دست و این فگار یکی
شماره ۱۸۹ - از کام دل است بس که عریان دستم
شماره ۱۹۷ - شور مستی از دل دیوانهٔ ما شد بلند
شماره ۲۰۲ - مکن کاری که حرفی از زبان من برون آید
شماره ۲۵۱ - فرش داغ، ار نشود بستر بیماری دل
شماره ۴ - امشب خروس از نیمه شب بگرفته راه بام را
شماره ۴۲ - مردم من و محبّت تو در دلم هنوز
شماره ۵۶ - نه چنان ز عشق بیمار وز هجر مستمندم
شماره ۷۳ - اگر بلبل بدل داغی ز جور باغبان دارد
شماره ۱۲۸ - بر جو فلک ز شعلۀ آهم کرانهای
بخش ۵۷ - ایضا فی المدیحه
شماره ۱۹ - کدام سینه که مجروح و دل فگار تو نیست
شماره ۵۱ - دوش در سودای او بر من به بیداری گذشت
شماره ۵۳ - آن سرو گل اندام که در زیر قبا رفت
شماره ۹۳ - هر که را دلدار باید، درد بی درمان کشد
شماره ۱۰۳ - آن را که غمی باشد و گفتن نتواند