شماره ۱۹ - دل ز زخم توام اندیشه مرهم نکند
بخش ۲۱ - خاتمه در معذرت از رستم السادات
شماره ۵۲ - سوی مدینه ای صبا افتد اگر عبور تو
شماره ۱۵ - دل چو سنگش زین سرشک لعل رنگ آید همی
شمارهٔ ۵۶ - به نواب اردشیر میرزا هنگامیکه در طهران ناخوش بوده نوشته
شمارهٔ ۶۶ - به میرزا احمد صفائی نوشته
شمارهٔ ۷۳ - به میرزا حسن پسر ملا عبدالغنی نوشته
شمارهٔ ۹۴ - به دوستی نگاشته
شمارهٔ ۱۴۵ - به دوستی نوشته شد
شماره ۱۵۹ - قبله من روز قربان قرب قربی دست داد و خواست پاک یزدانم با خلان این خطه نشست انگیخ
شماره ۶۱ - به نگاهی چه جوان از ره و چو پیر ببردی
شماره ۱۵ - هر آن مرغی که میبندند در گلزار بالش را
شماره ۲۱ - بگو صیاد ما، در دام ریزد دانه ما را
شماره ۲۷ - ای سایه سعادت و ای مایه شکیب
شماره ۳۴ - ای بی وفا که عمری سازیم با جفایت
شماره ۹۲ - زین سان که آن پیمانگسل، آغاز دستان میکند
شماره ۱۲۱ - آتش زنم ز عشق گر این سان به جان خویش
شماره ۱۲۸ - آتش زنم ز عشق گر این سان به جان خویش
شماره ۱۹۸ - گفتم قرین به روحی و با جان مقابلی
بخش ۲۹ - صفت کمانگر