رنج

نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۴۱ - خواهم که به آزادی دل نام برآرم نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۷۴ - چه خوشست از دو یکدل سر حرف باز کردن نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۸۱ - چند فارغ از نشاط درد و درمان زیستن نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۸۶ - عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۵۰۱ - عشق افسر ز سر جم به اشارت برده نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۵۰۴ - از گلستان گل به بازار آمده نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۵۳۴ - چمن قربانگه دنیای خونخوارست پنداری نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۲۲ - ایضا در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان در نوروز فرسی گفته شده است نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۳۴ - ایضا این قصیده بعد از مراجعت مکه معظمه به هندوستان در نعت سیدالمرسلین مذیل به مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان فایض گردیده مطلع اول در تعریف بهار نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۲ - شد درد حواله از ازل بر تن ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۷ - از بسکه سست گشته تن مبتلا مرا واعظ قزوینی غزلیات شماره ۷۳ - غیر افغان، برنخیزد نغمه یی ز آواز ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۷۸ - شده با نیک و بد آیینه دل خوش گل ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۷۰ - چو حرف دانه خالش، قلم مذکور میسازد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳۷ - بر ما سخن سرد عزیزان نه گران بود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۶۵ - غم او ساخت دلم تنگ و، هم او بگشاید واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۶۹ - تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۹۰ - به از زمانه نداریم شوخ و شنگ دگر واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۸۶ - ز آن جهان پاک آمدم، آلوده دامن میروم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۸۹ - چهره بگشای، که از شوق بپرواز آیم