بخش ۴۱ - صفت خیّاط
بخش ۴۲ - صفت صرافان
بخش ۵۰ - صفت لوّاف
بخش ۵۱ - صفت مسگر
شماره ۸ - نی نی، زهر که هست فروتر، فروترم
شماره ۲۱ - یار منی ای رنج، به من کی نرسی
شماره ۱۴ - راضیم هر چه می داری به این خواری مرا
شماره ۱۶ - از آن مژگان تر جاروب کردم آستانش را
شماره ۴۰ - با آنکه وفادارتر از من دگری نیست
شماره ۴۹ - بود هر درد را درمان شکی نیست
شماره ۶۰ - کسی چون تو بلا هرگز ندیده است
شماره ۶۵ - بیمار درد را که دوا درد دیگر است
شماره ۶۹ - چنان گشته کامم ز ایام تلخ
شماره ۷۶ - نه خود با من جفا آن بی وفا کرد
شماره ۱۰۱ - آن جفا پیشه که منعش ز جفا نتوان کرد
شماره ۱۱۰ - عاشق یاری جفا بسیار میباید کشید
شماره ۱۳۹ - لب تشنه ایم افغان زان نوش لب که دارد
شماره ۱۹۴ - نثار راه جانان کی سزد جانی که من دارم
شماره ۲۰۲ - چنان ز عشق تو بدنام خلق ایامم
شماره ۲۱۲ - من دوستی به غیر برای تو میکنم