بند ۸ - در کامش ای فلک زدی آتش به جای آب
بند ۴۹ - چون عمر خویش قافله را در گذر ببین
شماره ۴۱ - آه کزین سفر نشد جز تب و تاب حاصلم
شمارهٔ ۱۲۲ - امیرحسن دهلوی فرماید
شماره ۱۶۵ - بنقد حال شدم خاک هر چه بادا باد
شماره ۱۸۵ - نبیند روی لیلی کس در این دار
شماره ۲۲۹ - خداوندا عجب شوریده رائیم
شماره ۲۵۴ - از باده دوش سخت مخمورم
شماره ۳۳۲ - شنیدستم که با یاری نهانی
شماره ۸۵ - دل من بی جگری کرد و بجانان نرسید
شماره ۱۸۷ - گر چه چون پروانه از شمع وصالت سوختم
شماره ۸۵ - سالکی کوبی خبر از خویش نیست
شماره ۱۰۸ - اگر که تیغ کشی وکنی مرا مذبوح
شماره ۱۲۳ - کسی که عشق ندارد چه درجهان دارد
شماره ۱۸۳ - بدبخت هر که بی هنر وبی ادب بود
شماره ۳۰۳ - دست درحلقه آن زلف پریشان کردم
شماره ۳۰۴ - دوش در مستی به زلف یار چنگی می زدم
شماره ۳۱۱ - یک آه اگر از دل صد چاک برآرم
شماره ۳۱۸ - من نه از زلف بتان این سان پریشان روزگارم
شماره ۳۳۱ - زنده دور از روی آن سیمین تنم