شماره ۷۳۱ - ز تاب گل ز بس افروخت آشیانه ی مرغ
شماره ۷۳۵ - کنم به جام می اوقات عمر چون جم صرف
شماره ۷۳۷ - چو غنچه در گرهی بند، نقد خود ز تلف
شماره ۷۴۳ - چند باشد ز گلشن افلاک
شماره ۷۶۳ - گهی با وصل و گه با حسرت دیدار می سازم
شماره ۷۷۵ - بیا که چتر سعادت ز برگ تاک کنیم
شماره ۸۲۹ - چو جای در صف طفلان کنم، ندیم شوم
شماره ۸۳۳ - به حیرتم که ز گلشن چه چیز می خواهم
شماره ۸۳۶ - گرفته با برو دوش تو الفتی دوشم
شماره ۸۴۱ - از دو جانب سرگرانی را تحمل می کنیم
شماره ۸۴۳ - ما چشم به لطف جم و کاوس نداریم
شماره ۸۹۵ - جهان تنگ چو چاه است و ما کبوتر چاه
شماره ۹۰۴ - چه غم ز حادثه آن را که شد شراب زده
شماره ۹۲۲ - دارم عیشی به وصل ماهی
شماره ۹۴۰ - آهم به درون دل ز تنگی
شماره ۹۴۱ - چیست دانی داغ دل، جام شراب زندگی
شمارهٔ ۲۴ - درین دریا که از آشوب طوفان
شماره ۴۱ - کار با جمعی مرا افتاده در بحث سخن
شمارهٔ ۴۸ - بی سواری در سواد هند بودن مشکل است
شمارهٔ ۴۹ - موسم عیش، طفلی و پیری ست