زندگی

سلیم تهرانی مثنویات شمارهٔ ۸ - قضا و قدر سلیم تهرانی رباعیات شماره ۱۶ - بر هرچه نگاه کردم اسباب غم است سلیم تهرانی رباعیات شماره ۵۵ - هرکس در کینه زد، دل آزاری دید سلیم تهرانی رباعیات شماره ۶۵ - تا بلبل طبع دارد آهنگ غزل سلیم تهرانی رباعیات شماره ۷۸ - آسوده نه ایم یک زمان از رفتن سلیم تهرانی رباعیات شماره ۸۹ - از یک طرف آشنا و غیری داری جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۷ - می نماید در شب تاریک راه دور را جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۹ - ترا محرومی ارزانی زآغوش تپیدنها جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۳ - نه در وصال و نه هجران بود قرار مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۵ - کی زر دنیا برآرد پریشانی مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۹ - از فلک هرگز نخواهم آرزوی خویش را جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۶۰ - مست و بیخود شوخ من افتاده است جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۶۲ - آبی ز دانهٔ عنب ای دل چشیدنی است جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۹۵ - در جهان بی اعتباری اعتبار عاشقی است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۰۷ - با بال شوق در چمن قدس طایر است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۲۷ - هر دلی آیینه دار صورت اندیشه ای است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۸۳ - خوش است بوسه بر آن لعل خط دمیده خوش است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۰۶ - عالم آب است جام می زدست ما شکست جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۱۸ - در مشربی که مسلک و منزل برابر است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۷۸ - گرداب بحر عشق مرا آشیانه ای است