شماره ۲۰۸ - دامان مرا اشک، پر انجم دارد
شماره ۴۰۶ - نتوان ز قضا گریختن با تک و تاز
شماره ۴۱۶ - ای خواهش عشقت آرزوی همه کس
شماره ۴۷۷ - در عشق، به جز زیان ندارد سودم
شماره ۴۹۶ - قدسی من و بخت اگرچه توام بودیم
شماره ۲۲۶ - گر یار مرا با من مسکین نظری نیست
شماره ۱۰۶۲ - من آن بهتر که باشم رند و عامی
شماره ۳۵۸ - از ما فلک دون چه به یغما بستاند؟
شماره ۳۶۱ - بی پا و سر ز قدر و شرف کام می برد
شمارهٔ ۵۰ - قطعه
شماره ۲۱۰ - تدبیر به کار من چه خواهد کردن؟
شماره ۴۰ - بیا ساقی به ساغر چهره ای گلگون کنیم آخر
شماره ۸۷ - مرا خوش است به درد خود و جراحت خویش
شماره ۱۳۵ - چشم مستت می زند هر لحظه ام تیری دگر
شماره ۲۸ - امروز منم ز چرخ گردان بیزار
شماره ۲۷ - دل پر از افغان و ظاهر خالی از جوشیم ما
شماره ۷۸ - باد رنجور آن تنی کز درد او بیمار نیست
شماره ۱۰۱ - به عشقی کردهام در بحر مأوا تا چه پیش آید
شماره ۱۴۷ - چون شامِ قدر بر همه مستور میشود
شماره ۱۷۵ - آنچه ناید هرگزم از دست تدبیر است و بس