شماره ۳۷۸ - چند گردیم درین دیر کهن پیر شدیم
شماره ۵۴۸ - ای رقیب آندم که بر کف تیغ بیدادش دهی
شماره ۱ - پیوسته مرا فلک جگر خون دارد
شمارهٔ ۱۶۰ - الرّضا و التّسلیم
شماره ۳۰ - ای دل چو نصیب تست سرگردانی
شماره ۳۰ - در قفس رفته چو قمری چمن از یاد مرا
شماره ۸۶ - نیست ممکن جرعه ی آبی نباشد با نصیب
شماره ۱۳۶ - بر من هوای بزم تو بسیار غالب است
شماره ۲۱۴ - دلی که صید بتان گشت فارغ از ستم است
شماره ۲۳۲ - ز می ملاحظه زاهد مکن که این عیب است
شماره ۲۳۶ - خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیست
شماره ۳۰۹ - با وجود صد هنر، لافم ز شعر دلکش است
شماره ۴۴۰ - عنان شکوه را در بزم او دست ادب پیچد
شماره ۴۷۸ - چه غم دارد مرا از خویش اگر محروم می سازد
شماره ۵۸۴ - ز بالین همنشینم هر نفس غمناک برخیزد
شماره ۶۲۵ - سایه ی بخت، مرا افسر شاهی باشد
شماره ۷۹۹ - ز شوقت گاه در دنبال گل همچون صبا افتم
شماره ۳۲ - چو سرنوشت کسی گشت در جهان کاری
شماره ۶۰ - زلف چو مار او کشد در دهن بلا مرا
شماره ۲۰۴ - عیب پری مکن که نهان از تو گشته است