شماره ۳۳۵ - مرا ز دوست به زنجیر باز نتوان داشت
شماره ۳۴۳ - اگر فراق نباشد چه دوزخ و چه بهشت
شماره ۴۴۶ - اگر تو را سر ما نیست عیب نتوان کرد
شماره ۵۵۱ - عشق چون ره بزند عقل چه تدبیر کند
شماره ۶۱۸ - بس که خوردیم تازیانۀ دور
شماره ۶۸۷ - نمی زنم نفسی تا نمی کنم یادش
شماره ۷۸۳ - مرا چو مست روان کرده بوده اند از اوّل
شماره ۹۸۱ - ز بامِ مسجد الأقصی مؤذّن
شماره ۲۹ - دوری از یار اختیاری نیست
شمارهٔ ۶۵ - فی الشّکایه
شمارهٔ ۱۱۶ - وله ایضا فی الشّکایة
شمارهٔ ۲۱۶ - ایضا له
شمارهٔ ۲۲۵ - ایضا له
شماره ۷ - از چه می افتد از برای خدای
شماره ۲۰۰ - میرم ار خوی ستمکاری ز سر بیرون کند
شماره ۲۰۲ - گفتم از عشقت کشم دامن گریبانگیر شد
شماره ۲۶۷ - کی اسیران غمت را غم دنیا باشد؟
شماره ۳۰۱ - تا کی چو عاقلان غم ناموس و نام خویش؟
شماره ۳۱۴ - هرکسی شاد به سال نو و نوروزی خویش
شماره ۴۴۳ - گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی