طبیعت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۶۳ - سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۷۴ - از گداز جسم، جان پاک گوهر شد سفید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۷۵ - تا نکرد از گریه چشم خویش را خاور سفید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۸۵ - گردش سال است، می در ساغر عشرت کنید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۸۷ - خوش بهاری می رسد میخانه ها سامان کنید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۹۴ - به زهر چشم بتوان کشت دشمن را چوکار افتد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۹۵ - زعکسش لرزه بر آیینه گوهرنگار افتد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۱۶ - بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۳۲ - دل سنگ از شکست دانه من آب می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۳۹ - نسیم نوبهاران بر دماغم بار می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۴۷ - زگل تنها کجا بزم گلستان ساز می گردد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۴۸ - دل من بیقرار از شعله آواز می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۴۹ - زآب دیده من بید مجنون سبز می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۵۵ - کجا دیوانه را دل از ملامت تنگ می گردد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۷۰ - سفیدی پرده دار چشم خونپالا نمی گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۸۴ - دل سرگشته ما چرخ را بر کار می بندد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۸۶ - زحسن شوخ طرفی دیده های تر نمی بندد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۸۹ - خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۹۵ - سر منصور بار آن تیغ بی زنهار می آرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۰۸ - خوشا چشمی که بر روی عرقناکی نظر دارد