طبیعت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۴۳ - چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۴۶ - از نظر یک دم که آن شکل و شمایل می رود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۴۷ - چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۶۱ - کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۶۸ - جزرخش کز وی زمین و آسمان پر گل شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۷۴ - حسن چو بی پرده شد دلها به خون غلطان شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۷۸ - از حریصان تشنه چشمی حرص را افزون شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۸۶ - هر که می گردد ز اهل ذکر، دانا می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۸۸ - آن لب رنگین سخن بی خواست گویا می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۰۱ - دل خراب از خنده پنهان آن گل می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۲۲ - غفلت دل از شراب ناب افزون می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۲۴ - آب و رنگ حسن بیش از خانه زین می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۲۵ - بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۳۵ - دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۴۶ - برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۴۸ - ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۵۱ - وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۵۲ - وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۵۸ - می به روی لاله رنگ یار می باید کشید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۶۲ - جوش گل شد، باده گلرنگ می باید کشید