طبیعت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۴۵ - ما نقض دلپذیر ورقهای ساده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۵۸ - ما همچو آفتاب به هر جا رسیده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۶۳ - در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۶۶ - ما گر چه در بلندی فطرت یگانه ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۶۸ - ما اختیار خویش به صهبا گذاشتیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۸۴ - ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۸۶ - آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۹۱ - از خویش می رویم و ترا یاد می کنیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۰۸ - تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۲۱ - کام دل ازان غنچه مستور گرفتیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۷۲ - شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزان صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۷۳ - خاک را دامان پر زر می کند فصل خزان صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۷۹ - فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگان صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۸۰ - سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلان صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۹۵ - چند چون خامان نظر بر ماهتاب انداختن؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۰۲ - نیست آسان خون نعمت های الوان ریختن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۵۶ - غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۶۲ - چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۶۳ - می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۹۷ - چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من