شماره ۲۷۹ - تا نقاب از عارض آن سرو چمن پیرا گرفت
شماره ۲۸۰ - خامشی با وضع شوخ آن صنم پیوسته است
شماره ۲۸۱ - صبحدم خار چمن دامان آن دلجو گرفت
شماره ۲۸۴ - به آب و تاب حسنش عشقباز است
شماره ۲۸۵ - تا چمن از جلوه ات رشک جنان گردیده است
شماره ۲۸۷ - چرخ خاکستری از آتش سودای من است
شماره ۲۸۸ - شد دعای ناتوانان تا اجابت گاه راست
شماره ۲۸۹ - از آن، شکفتگی ای بی تو گل به باغ نداشت
شماره ۲۹۰ - چرخ را از تو نکو روی تری یاد کجاست؟
شماره ۲۹۱ - فتاد تا دلم آن مست شوخ و شنگ شکست
شماره ۲۹۴ - جوش اشکم از شفق بر آسمان خوناب ریخت
شماره ۲۹۵ - همین نه مصرع موزون تراقد دلجوست
شماره ۲۹۶ - با اسیران نازها امروز زنجیر تو داشت
شماره ۲۹۷ - در دیاری که دلم عاشقی آموخته بود
شماره ۲۹۸ - شکرین لعل او مکیدهٔ ماست
شماره ۲۹۹ - دیار غربتم آنجا بود که انجمن است
شماره ۳۰۰ - بیدلی را که گلشن داغ و چمن هامون است
شماره ۳۰۱ - زبان تیغ تو در حشر عذرخواه من است
شماره ۳۰۲ - می تواند در نظر نقش خیال یار بست
شماره ۳۰۳ - آرام تو نشانهٔ هواداران دل است