شماره ۳۰۴ - از سوز سینه مغز سرم در گرفته است
شماره ۳۰۵ - مهی که مهر رخش در ضمیر ما گرم است
شماره ۳۰۷ - آنچه هرگز محرم گوشت نشد داد من است
شماره ۳۰۹ - دور از تو درونم همه باغ از گل داغ است
شماره ۳۱۱ - دل گرفتار است تا گردآور سیم و زر است
شماره ۳۱۲ - دلم چو کام هوس زان دو ناب گرفت
شماره ۳۱۳ - بر آفتاب عارض او خال مشکبوست
شماره ۳۱۷ - تا کمان ابروش از چرب نرمی دلکش است
شماره ۳۱۹ - آسوده دلی که بی قرار است
شماره ۳۲۱ - تا کام خواهش از می بی غش گرفته است
شماره ۳۲۲ - نخل را باد خزان تنها نه عریان کرد و رفت
شماره ۳۲۴ - تویی که موج می ناب ارغوان لب تست
شماره ۳۲۷ - تب و تاب جگر از شعله رخسارهٔ اوست
شماره ۳۲۸ - چو با تو کار دل ای ماهپاره افتاده است
شماره ۳۲۹ - حسن رخسار تو موقوف شراب ناب نیست
شماره ۳۳۰ - برخاک آنچه از مژهٔ ما چکیده است
شماره ۳۳۴ - لعل میگون تو تا غارتگر هوش من است
شماره ۳۳۷ - ناخنی گر می زند بر دل نوای سازهاست
شماره ۳۴۱ - آنکه از داغ فراقت جگرش سوخته است
شماره ۳۴۴ - خون دل تا شراب احمر ماست